zondag 2 februari 2014

Marko Bosscher: Wonen in een levendig studentenhuis terwijl je 38 bent



Marko Bosscher was negentien toen hij kwam wonen op het studentencomplex aan de Ina Boudier-Bakkerlaan. Hij kwam in een studentenhuis met 14 anderen waarin ze samen huiskamer, keuken en badkamer delen. Marko is nu 38 en woont er nog steeds. ‘’Ik zou iedereen adviseren om op de IBB te wonen. Het is voor mensen goed om in ieder geval een paar jaar met volkomen verschillende mensen te leven.’’



‘’Je hebt mensen die graag huisje-boompje-beestje willen, maar dat is echt niks voor mij. Werken vind ik ondanks dat ik recentelijk mijn baan ben kwijt geraakt prima, maar verder is het georganiseerde leven niet mijn ding. Daarom is het fijn dat in dit huis heel veel kan. Misschien is dat nog de zestienjarige in mij die zegt ‘Ik hou me niet aan de regels, ik maak mijn eigen normen en waarden wel’.’’

Gezelligheid
‘’Veel studenten trekken weg uit de studentenhuizen wanneer hun studie klaar is, ik merk ook wel dat de huisgenoten steeds jonger worden. Toch houdt het sociale wonen mij hier. We spelen vaak samen bordspelletjes, dat is ook wel echt een studentendingetje. Wanneer je ’s avonds op de IBB loopt zie je veel studenten die aan de keukentafel spelletjes zitten te doen. Het heeft een soort dorpsgevoel, vroeger kwamen mensen samen bij de waterput en nu is het de huiskamer.‘’

Huisfeesten
‘’Maar er zijn ook zeker feesten op de IBB. Ik vind nog steeds als achtendertigjarige het huisfeest dat je zelf organiseert het hoogtepunt van het jaar! Daar gebeuren wel eens heftige dingen, een tijd geleden hadden we voor een huisfeest twee rockbands geregeld die buiten gingen spelen. Je snapt het, dat geeft aardig wat geluid! Bewoners van het woonwagenkamp (dat tegenover het studentencomplex ligt) kwamen daarom met een honkbalknuppel langs om ons te vertellen dat het zachter moest. Hierbij dreigde ze dat wanneer het niet zachter werd ze ons de volgende dag een kopje kleiner zouden maken.  Gelukkig hebben huisgenoten de volgende morgen al hun moed bij elkaar geraapt om excuses aan te bieden bij de mensen, waardoor het uiteindelijk weer goed kwam en  niemand gewond is geraakt.’’

Ruimte
‘’Ik heb me nooit aan de grootte van de kamers geĆ«rgerd (12m²). Maar je hebt natuurlijk de woonkamer en ik maak ook gebruik van de kelder. Ik heb zelf nooit de droom van een groot huis gehad, ik zou niet eens weten wat ik ermee zou moeten.’’

Taboe?
‘’Als ik vertel aan mensen dat ik op de het studentencomplex op de IBB woon, moeten ze meestal wel lachen. Mensen kennen het vaak van de huisfeesten. Maar als iemand vraagt waar ik woon en ik schat in dat diegene raar reageert wanneer ik  ‘studentenhuis’ zeg, dan zeg ik gewoon ‘Ik woon daar bij Sterrenwijk’.‘’

Campusclausule
Tegenwoordig is er voor het studentencomplex een campusclausule ingevoerd. Deze clausule dwingt de bewoners om te vertrekken nadat ze hun studie hebben afgerond. Dit betekent voor Marko dat ook hij moet gaan verhuizen.
 ‘’Ik sta daarom ingeschreven bij woongroepen, want ik wil wel graag met mensen blijven wonen. Maar dat lijkt me wel ongezelliger. Ik had een rondleiding bij een woongroep, waarbij ze de gezamenlijke ruimte lieten zien. Alle stoelen stonden opgestapeld, de ruimte bleek alleen gebruikt te worden als er een huisvergadering of iets dergelijks was. Niet te vergelijken met de gezelligheid van de huiskamers op de IBB. De woonkamer is daarom wel wat ik het meeste zou gaan missen van dit studentenhuis.’’


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen